categories

Analytische therapie is bewezen effectief


Analytische therapie heeft veel overeenkomsten met psychoanalyse (de meest bekende stroming in de psychologie) en psychoanalytische psychotherapie.


Het belangrijkste verschil: analytische therapie is minder intensief en het traject is korter dan bij psychoanalyse.


Onderzoek van het VU medisch centrum heeft aangetoond dat psychoanalyse en psychotherapeutische behandelingen, waaronder analytische therapie, zeer effectief zijn. De symptomen en klachten van de patiënten nemen sterk af.


Promovendus Caspar Berghout onderzocht de effectiviteit van (langdurige) psychoanalyse, onder meer bij patiënten die kampten met ernstige depressieklachten. Bij de start van de therapie had 70% van de patiënten hier veel last van. Na de therapie was dit slechts 13%.


De therapie liet ook blijvende resultaten zien op het gebied van persoonlijkheidspathologie. Hierbij gaat het om persoonskenmerken en problemen die al langer spelen, op meerdere levensgebieden zoals werk, relaties en familiebanden. Ook daalde het zorggebruik. Patiënten gingen na de therapie 50% minder naar de huis- en bedrijfsarts.

 

Therapie reduceert kosten

 

Berghout concludeert dat de behandelingen in hoge mate effectief zijn en een aanzienlijke bijdrage leveren aan de levenskwaliteit. De hogere kosten van de behandelingen betalen zichzelf voor een groot deel terug door afname van het arbeidsverzuim en de maatschappelijke kosten.

 

Lees meer over de effectiviteit van analytische therapie:

Leg jouw eigen koers naast dit onderstaande verhaal!

Het gaat over menselijke patronen!

 


Ik loop door een straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik val erin.
Ik ben verloren, ik ben radeloos.
Het is mijn schuld niet.
Het duurt eeuwig om een uitweg te vinden.

Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik doe alsof ik het niet zie.
Ik val er weer in.
Ik kan niet geloven dat ik op dezelfde plek ben.
Maar het is mijn schuld niet.
Het duurt nog lang voordat ik eruit ben.

Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik zie dat het er is.
Ik val er weer in…….. het is een gewoonte.
Mijn ogen zijn open. Ik weet waar ik ben.
Het is mijn schuld.
Ik kom er direct uit.

Ik loop door dezelfde straat.
Er is een diep gat in het trottoir.
Ik loop er om heen.

Ik loop door een andere straat.

 

(bron: Het Tibetaanse boek van leven en sterven van Sogyal Rinpoche)